Letnie festiwale w Edynburgu

Letnie festiwale w Edynburgu

To właśnie dzięki letnim festiwalom Edynburg cieszy się sławą światowej stolicy teatru. Mimo że występy sceniczne należą do najistotniejszej i najbardziej rozbudowanej części programu, to na 4-miesięczną gigantyczną imprezę kulturalną składa się 12 niezależnych festiwali. Oprócz Edinburgh FRINGE Festival (EFF) i Edinburgh International Festival (EIF) wymienić należy m.in.: Edynburski Festiwal Filmowy (EIFF), Jazz and Blues Festival (EJF), Edynburski Festiwal Sztuki (EAF), Międzynarodowy Festiwal Książki (EIBF), Royal Edinburgh Military Tattoo oraz zamykający program Mela Festival.

W tym roku pierwsze imprezy rozpoczęły się już na koniec kwietnia, natomiast gwóźdź programu, czyli oba festiwale teatralne (EFF i EIF) trwać będą od 2 do 26 sierpnia. Zaprezentowanych zostanie ok. trzech i pół tysiąca różnych przedstawień: sztuk teatralnych, oper, pantomin, widowisk tanecznych, spektakli ulicznych i popisów cyrkowych. Łącznie odbędzie się ponad 50 tys. prezentacji w blisko 400 lokalizacjach.

Z tym faktem wiąże się celowe “rozciągnięcie” festiwali aż na cztery miesiące. Mimo że infrastruktura Edynburga, pod wieloma względami, jest specjalnie przygotowana pod coroczną obsługę tego gigantycznego wydarzenia, to fizycznie niemożliwa byłaby organizacja imprezy w znacznie krótszym przedziale czasowym. Z wieloletnich doświadczeń włodarzy stolicy Szkocji wynika, że miasto, liczące sobie nieznacznie ponad 500 tys. mieszkańców, jest w stanie przyjąć nieco ponad milion gości naraz, ale nie jest w stanie tej granicy przekroczyć. Tymczasem dane zebrane przez organizatorów wskazują, że tylko na dwa największe festiwale teatralne (EFF i EIF) przybywa właśnie około miliona widzów. Natomiast łączną liczbę wszystkich turystów w tym okresie, festiwalowych i nie tylko, szacuje się na około dwa miliony!

Interesująca jest geneza tej – obecnie największej na świecie – imprezy tego typu. Tuż po  drugiej wojnie światowej, aby ożywić życie kulturalne, władze miasta zainicjowały pierwszą edycję Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego (EIF). Już wówczas kilka z odrzuconych przez komisję zespołów, na własną rękę, przygotowało i zaprezentowało swoje występy na obrzeżach miasta. Zapoczątkowało to proceder, który w kolejnych latach mocno przybierał na sile i z czasem zaczął funkcjonować pod nazwą Edinburgh FRINGE Festival  – czyli dziesiątki, setki a następnie tysiące przedstawień prezentowanych w najróżniejszych lokalizacjach, które nie zmieściły się w zasadniczym nurcie festiwalu.

W ten sposób ruch „teatrów odrzuconych” przekształcił się w potężnych rozmiarów samodzielną imprezę otwartą. Nie posiada jury, nie wymaga procesu kwalifikacji ani zaproszeń, a jedynie zgłoszenia udziału oraz możliwości przybycia do miasta i prezentacji sztuki. To właśnie za sprawą tej inicjatywy przeróżne miejsca Edynburga wypełnione są teraz nie tylko tradycyjnymi inscenizacjami ale też występami ulicznymi, setkami mimów, iluzjonistów, cyrkowców-akrobatów oraz niezliczoną ilością innych performerów. Niezależnie od faktu, że „oficjalny” nurt (EIF) jest nadal uważany za bardziej prestiżowy, to właśnie Edinburgh FRINGE Festival stanowi, bez porównania, największą, najbarwniejszą i przyciągającą najszerszą rzeszę turystów część festiwalu.

(red.)

 

Related posts